Temmuz, Ağustos ayları insanların bilhassa köylülerin açık arazide hayatlarını geçirdiği...
Çobanlar sürüleriyle, çiftçiler herk ederken, buğdaylarını biçerken veya harmanda dövenle sapları sürerken...
Kimileri partların gölgesinde, kimileri yumuşak toprağın bağrında, kimileri kotanın açtığı hagosta...
Berrak gecelerde, ay ışığında...
Döşeği toprak, yastığı toprak, üzerine örttüğü çul altında...
Öyle müthiş, öyle tatlı, tarifi imkansız bir uyku uyurlar ki, dünyanın servetini verseniz alamazsınız o tadı..
O lezzeti...
Hasret kaldım o uykuya…
Hasret kaldım o dostluğa...
Hasret kaldım Daphan ovasında sevdalıların yanık sesleriyle söylediği türkülere...
Hasret kaldım insanlığa...
Hasret kaldım...
