Seyfi BAYER BAYER


HÜZÜN EKİMİ

Yine geldi hüzün mevsimi...


 

Yine geldi hüzün mevsimi...

Görüyor musun, koşuya çıkmış kara bulutlar.

Kafesinde gök nefesini yutmuş, uykuya dalmış şimşek, yıldızlar ağlıyor...

Güneş doğumunu unutmuş.

Yine geldi hüzün mevsimi...

Görüyor musun, derininden sancıyor toprak.. Bakın, güne gebe yüreğini çizmişler ayın.. Kimse olamaz bu mevsimde benim hüznüme ebe...

Yağmur yağ, doyur beni. Sen düşmeden diner mi terim. Sen olmaz isen bu ayazlarde ben tir tir titrerim.

Yine geldi hüzün mevsimi... Hemde Ekimi..  Dokunmayın  benim gözlerime, yüreğim sizden kara ve onsuz yağıyor kimseyi ıslatamam ki...

Coşmuş sel, eline geleni önüne katıyor , gözlerim tüm mavilere kör.

Yine geldi hüzün mevsimi...

Bakma bana öyle, bu mevsimden sen korkma!

Bak, parçalanmış bulutlar.

Kıble açık, birazdan durur bu sağanak...

Sen doyuramazsın.. Birazdan tüm hüzünler doysun diye körpe bir çocuk ağlayacak...