Seyfi BAYER BAYER


KAVGAMI SEVİYORUM

.


Hayat inişli ve çıkışlı bir merdiven. Nerde ne olacak bilemiyoruz. 5 dakika sonra dahi ne olacağını bilemediğimiz bu koca dünya da yaşayıp gidiyoruz. Yeri geliyor seviniyoruz. Yeri geliyor üzülüyoruz. Kimi zaman mutluyuz, kimi zaman mutsuz. Ama ne olur olsun yaşmaya devam ediyoruz. Her engele, her zorluğa rağmen yaşmaya devam ediyoruz. Şu olursa naparım bu olursa neylerim, desek de ilerleyip gidiyoruz sürekli. Hatta şöyle anlatayım, şu kişi olmadan ben nasıl yaşarım, bu kişi olmadan hayatıma nasıl devam ederim diyoruz zaman zaman...
Ancak o olmadan nasıl yaşarım dediğin kişi olmadan da yaşıyabiliyorsun. O kişi olmadan da devam edilebiliyor. Öyle bir yaşayıp devam ediyoruz ki dediğimiz lafın boşa gittiğini o kişi olmadan da yapabileceğimizi hayat bize yaşatarak gösteriyor. Biz herşeyi kimse olmadan da yapabiliriz, hayatta kalabiliriz bunu çok iyi bilmekteyiz. Ama hep böyle tabirlerle kendimizi kandırıyoruz. Hayat mücadele ettikçe ayakta kalacağımızı bize gösteriyor. Ne olursa olsun mücadeleyi elden bırakmamalıyız. 

Hani üstat Nazım Hikmet RAN diyor ya:

İnsanların içindeyim
Seviyorum insanları
Hareketi seviyorum
Düşünceyi seviyorum
Kavgamı seviyorum

Sen kavgamın içinde
Bir insansın sevgilim
Seni seviyorum

Aydınlığın içindeyim
Seviyorum aydınlığı
Paylaşmayı seviyorum
Eşitliği seviyorum
Kavgamı seviyorum

Sen kavgamın içinde
Bir insansın sevgilim
Seni seviyorum