Bayramda mezarlıkları ziyaret edip selam verdim. Ne oradakiler nede ben onları duyabildim.
Dünyadayken kimi paşa, kimi bey, kimi ağa, kimi zengin, kimi fakir, kimi de ben olmasam bu köy, bu kasaba, bu şehir bu ülke batar diyordu.
Kılıçları her yöne dönüyor, asıp, kesiyorlardı. Hep ben, hep ben diyorlardı.
Şimdi toprakta yatıyorlar. Kimileri için ya Allah rahmet etsin iyi adamdı. Adildi. Merhametliydi... Güzel insandı denilerek sağlar tarafından hayırla anılıyor...
Kimi de zalimdi, kötüydü, yalancıydı, zorbaydı, hak yerdi, hakkı olmayanı ister böbürlenirdi... Öldü de kurtulduk gibi hitaplara muhatap olup ateşi bol olsun deniyordu.
Kimileri de hayatta adildi.. Hak ve hukuk taraftarıydı. Zulüm etmiyordu. Barıştan, sevgiden yana, fakir, fukaranın yanında yer alıyor, gönüllerde taht kuruyordu.
Hedefi Allaha kul Habibine ümmet olmak için çaba gösteriyordu... İnsanı kamil olmak tek isteğiydi....
Şimdi Asri Mezarlıkta yatıyorlar.... Kıyamete kadar da yatacaklar.
Sonunda kimileri Cennet bahçelerine, kimileri de cehennem çukurlarında yer bulacaklar....
Ey hayattakiler ya siz ne yapacaksınız....!