Caddelerde gezerken gözümüzü çirkinliklerden, kulaklarımızı küfürlerden, dilimizi yalan, gıybet ve iftiradan koruyamayan bir topluluk haline geldik.
İnsan onurunu, izzetini, edebini yok saydık. Yalana, dolana, talana göz yumduk..
Haktan, adaletten uzaklaştık...
Kavramların içini boşalttık...
Islah etmemiz gereken yerleri kinle, nefretle yok ettik. Yerine doğru dürüst bir şey koyamadık.
Çocuk aziz terbiyesi ondan aziz ilkesini yok ettik....
Beyler, bayanlar böyle bir durumda sosyal felaketler kapımızı, kapınızı er geç çalacak.
Uyanmak, doğrudan, haktan, hukuktan, bilimden, hikmetten, erdemden velhasıl insan olmaktan yana tavır koymak insani, ahlaki ve milli bir görevimizdir.
Yarın geç olabilir.