Bir garip ölmüş diyeler
üç günden sonra duyalar
Soğuk su ile yuyalar
Şöyle garip bencileyin
İnsan aniden şok olur, ne diyeceğini bilemez, gözlerinden yaşlar dökülür ya işte öyle bir acıyla bugün sabah Erdal Güzel kardeşimin verdiği haberle sarsıldım.. Sadece "İnnalillahi ve inna ileyhi raciun" ifadesi dilimden ses olarak atmosfere yansıdı gitti.
Evet Allahtan geldik. Varışımız yine onaydı. Ancak ani bir olay elbette belimizi büktü. Dilimiz tutuldu. Yürekten gelen amin sesiyle irkildim. Erzurumun sevilen , sayılan, doğana beşik, ölene tabut olan, mezarda küreği eline alıp mevtaya toprak atan yiğit bir dadaşın ölümünden iki gün sonra haberdar olmam, namazını kılamam, mezarına toprak atamadığım için üzgünüm...
Evet sözünü ettiğim Erzurum Yoncalık Mahallesinden Yusuf Kabakuş idi. Yusuf bey töreli adam gibi adamdı. Tam bir Erzurum beyefendisi, yardım sever, Erzurum sevdalısıydı.
Erzurum'la ilgili yayınlanan tüm kitap, dergi, makaleyi arar, bulur arşivlerdi. Her cuma yürüyerek Mezarlığa gider ölmüşlerine Fatihalar okur ve yine yaya olarak şehre dönerdi.
Bakır, kilim, halı antika değeri taşıyan eşyaları toplar saklardı. Bu onun hobisiydi.
İşte Pazartesi gece kalp krizi geçirerek hayata veda eden Yusuf Kabakuş kardeşime Allahtan rahmetler diliyorum. Erzurum güzel bir evladını daha toprağa verdi. Kabri nurla dolsun. Makamı Cennet olsun.
Dualar gönderiyorum güzel kardeşim. Peygamberimize komşu olasın.